Μεθοδολογία και πηγές
Η καταγραφή, η ερμηνεία και η τεκμηρίωση είναι διαφορετικά στάδια εργασίας.
1. Καταγραφή χωρίς απώλεια του αρχικού υλικού
Κρατάμε την αρχική διατύπωση, την απόδοση και τις επιφυλάξεις της συλλογής. Μια γραμμή του αρχείου δεν γίνεται αυτόματα ιστορικά επαληθευμένο απόσπασμα. Οι παρόμοιες διατυπώσεις ενώνονται μόνο μετά από έλεγχο ότι αποτελούν παραλλαγές της ίδιας φράσης.
2. Σημασία και παράδειγμα
Η επεξήγηση περιγράφει τη συγκεκριμένη χρήση της φράσης. Τα παραδείγματα γράφονται για το είπαν και δεν παρουσιάζονται ως ιστορικές μαρτυρίες. Η ερμηνεία μιας μεταφοράς διακρίνεται από την ετυμολογία και από τον ισχυρισμό για πρώτη εμφάνιση.
3. Έλεγχος πρωτογενούς πηγής
Προτιμάμε το ίδιο το έργο, το αρχειακό τεκμήριο, την καταγεγραμμένη ομιλία ή θεσμική έκδοση. Σημειώνουμε τίτλο, σύνδεσμο, κεφάλαιο ή άλλο συγκεκριμένο εντοπιστή και ημερομηνία ελέγχου. Μια γενική σελίδα συλλογής δεν αρκεί ως παραπομπή για όλα τα λήμματα.
4. Τι ακριβώς επαληθεύτηκε
Ξεχωρίζουμε αυτούσιο απόσπασμα, μετάφραση, παράφραση και παραδοσιακή διατύπωση που παρατίθεται μέσα σε έργο. Στα θεατρικά και λογοτεχνικά κείμενα αναφέρουμε αν μιλά χαρακτήρας. Η σύνδεση με ένα κείμενο δεν αποδεικνύει πάντοτε ότι ο συγγραφέας επινόησε πρώτος τη φράση.
5. Δημοσίευση και ενημέρωση
Όλο το υλικό παραμένει διαθέσιμο στους αναγνώστες. Οι καταγραφές χωρίς επαρκή ερμηνεία ή έλεγχο απόδοσης φέρουν σαφή επισήμανση και εξαιρούνται προσωρινά από το sitemap. Οι ημερομηνίες αλλάζουν όταν αλλάζει ουσιαστικά το περιεχόμενο, όχι σε κάθε τεχνική δημοσίευση.
Πού αναζητούμε τεκμήρια
Ενδεικτικά χρησιμοποιούνται το Internet Classics Archive του MIT, το Perseus του Tufts, το Αρχείο Καβάφη του Ιδρύματος Ωνάση, η Folger Shakespeare Library και πρωτογενή αρχεία ομιλιών. Κάθε τέτοιος οργανισμός συνδέεται μόνο με τα συγκεκριμένα λήμματα που παραπέμπουν στο δικό του τεκμήριο. Δεν υπονοείται συνεργασία ή έγκριση του eipan από αυτούς.